Beemster Polder Partij
Een dijk van een partij!

 

Verkiezingskrant '18

Archief

 
Nieuwsbrief 1- januari 2015

Reactie Beemster Polder Partij op rapport Bandell

Samenwerken op vergaande schaal, maar bestuurlijk zelfstandig. Voorkomen dat we terecht komen in ‘n bestuurlijke burcht of silo.

Het platteland in het noordelijk deel van de Noordvleugel van de Metropool heeft veel verschillende toekomsten. De visie van een veenweidegebied is geheel verschillend van die van polders waar productie voor de wereldmarkt plaatsvindt. Waar de één het van de natuur, zal de ander het van  kaas, melk, graan en bieten moeten hebben om het hoofd boven water te houden. Dit is letterlijk op te vatten als je één of meer meters onder de zeespiegel woont. De bevolking in westelijk Nederland zal alleen met een florerende economie haar bestaan ter plaatse kunnen handhaven als zij ook de kosten van de dijken, sloten en het pompen weet op te brengen.

Alleen met zeer divers ondernemerschap en bevolkingssamenstelling, zal dit gerealiseerd kunnen worden. Er zal verscheidenheid moeten zijn en niet vanuit ‘n silo worden gedacht. De verscheidenheid in de regio zal effectief moeten worden gemaakt door niet vrijblijvende samenwerkingsverbanden. Op dat punt ontmoeten wij elkaar in het rapport Bandell. Dus juist níet op een hoop schuiven. Schaalvergroting door samenwerking die de pluriformiteit niet in de weg staat.

Een ander misverstand is dat over bestuurlijke drukte. Het is niet die druk die de bovengenoemde pluriformiteit in de weg staat maar de regeldruk die moet worden aangepakt. De kans dat daarmee samenwerking wordt verbeterd is dan veel groter. Trieste voorbeelden zijn de wet en regelgeving rond vennootschapsbelasting en btw voor overheden. Deze regels verhinderen het samenwerken tussen overheden die als geheel meer voor de inwoners kunnen betekenen. Dan maar met verschillend pluimages aan de tafel zitten. Dat is per definitie niet slechter. Groot en klein qua inwonertallen zullen afhankelijk van elkaar moeten blijven. Anders wordt het denken en besluiten geregeld vanuit één beleids en bestuursorgaan.

Over regeldruk gesproken. Veel wetgeving stamt nog uit een tijd dat de voorwaarden en condities geheel afweken van het heden. Daarom de volgende suggestie: Een wet of regel zou automatisch moeten aflopen na bijvoorbeeld 15 jaar, tenzij deze opnieuw als nodig en nuttig wordt bekrachtigd cq aan het tijdperk en beoogde toekomst wordt aangepast.

Het begrip zelfoverschatting van besturen en overheden komt ook bij het lezen van het rapport omhoog.
Dat betekent niet dat de gemeenten en provincie onbelangrijk zijn. Integendeel, zij kunnen randvoorwaardelijk zijn voor het op orde houden van veel beleidsterreinen waar de individuele burger en bedrijven niet aan toekomen. Denk hierbij aan het onderhoud van wegen, woningbouwprogramma’s, het sociale domein, ICT en bedrijventerreinen. Dan komt de samenwerking, of zelfs een fusie, tussen 2 grote gemeenten zoals Zaanstad en Purmerend,  in een ander licht te staan. Bijvoorbeeld een wegenschap uitgevoerd door een organisatie Waterland Zaanstreek begint ergens op te lijken. De voorwaardenstellende rol in veel domeinen zal dan ook de positie van de overheden moeten zijn.

Er wordt in het rapport diverse malen gezegd dat wordt gekeken vanuit het perspectief  van de bewoners. Dat lijkt heel sympathiek, maar is eigenlijk ook op te vatten als het aantal mensen. Als het getal groter wordt, dan betekent dit nog niet dat de democratische oplossing beter is. Democratie is juist door de verdeling van macht draaglijk. Dit zal dus gezien de vereiste pluriformiteit niet beter worden als dit gebied samen één grote gemeente gaat vormen. De belangen zijn zo verschillend en democratie vlakt deze uit door de wet van het getal.

Daarom is samenwerken juist zo mooi. De marktstad Purmerend (was het nog maar zo) is geheel verschillend van de werk en handelsstad Zaandam. Deze twee steden hebben beide een eigen toekomst. Op één hoop zal ook hier het eigen karakter en cultuur verloren gaan in het getal. Samenwerking geeft daarin weer ruimte en kans voor eigen identiteiten. Dit kan ook met het veenweide- en de kleigebieden gebeuren door dat allemaal als een soort platteland te bestempelen dan wel in de besluitvorming daar naar toe te laten groeien. Het verrommelen van het agrarisch productiegebied met stedelijk leukigheden is met een paar beslissingen zo gerealiseerd en nooit meer terug te draaien. Kijk naar de Purmer. Feitelijk is dit in de Schermer ook al gaande aan de kant van Alkmaar. Als het nieuwe ziekenhuis daar was gekomen was dit een aardig eind in de polder gelegen.

Bestuurlijke zelfstandigheid vereist niet vrijblijvende samenwerkingsverbanden. Dáár zou dit rapport Bandell en de opleg notitie van de burgemeesters van Zaandam en Purmerend over moeten gaan. Over de bestaande goed functionerende samenwerking in Stadregio verband wordt niets geschreven terwijl dat nog meer gemeenten betreft. Feitelijk zou dus het samen op een kluitje gaan staan in het noordelijke deel van de Metropool een beperking inhouden ipv een verbetering van samenwerking.
Kortom het rapport  Bandell roept dus juist veel vragen op.

Beemster Polder Partij


Enkele voorbeelden:
De uitspraak van de Raad van State op basis van een afspraak met de keizer van Japan uit 1912 dat Japanners geen arbeidsvergunning nodig hebben. Op basis van de regel van deze wet is de Arbeidsinspectie terecht gewezen. Hier wordt letterlijk de geest van de huidige wetgeving aangetast voor verkeerde belangen.
Op milieu gebied worden vele innovaties tegengehouden omdat de wet en regel niet zijn aangepast (denk aan gebruik stuviet uit humaan slib om deze weer in de landbouw te kunnen benutten. Cyclisch denken en handelen komt daarmee niet van de grond.
De samenwerking tussen diverse laboratoria op het gebied van afvalwater en drinkwater die niet kunnen samenwerken omdat anders BTW over de diensten moeten worden verrekend en de samenwerking niet loont.