Beemster Polder Partij
Een dijk van een partij!

 

Verkiezingskrant '18

Archief

 

Woorden ter gelegenheid van het afscheid van wethouder Jan Klaver
Namens de fractie van de Beemster Polder Partij, uitgesproken door Fractievoorzitter Nico de Lange op 15 april 2014

Beste Jan,

Vanaf 2006 heeft de VVD deel uitgemaakt van een college waarin ook de BPP vertegenwoordigd, en je namens je partij als wethouder als belangrijkste portefeuille financiën kreeg toegewezen met o.a. ook onderwijs en verkeer.
Onze ervaring met jou zou ik willen omschrijven met als beeldvorming de Friese Elfstedentocht een evenement van de lange adem en bijzondere karakter eigenschappen waar deelnemers over dienen te beschikken.Bij de start in 2006 (Leeuwarden) is het nog donker en rollen deelnemers over en door elkaar in een geordende chaos richting Sneek. Formaties en akkoorden bepalen de samenstelling van de kopgroep met ook andere collega’s van verschillende kleuren petten en pakken.
In Sneek wordt voorzichtig duidelijk wat de kopgroep, de trekkers, aan elkaar hebben maar nog zonder hechte samenwerking.
Dit wordt voorbij IJlst duidelijker als het lichter is geworden en om je heen kijkend krijg je een indruk wat je voor elkaar kan betekenen. Bij Sloten blijkt dat je inmiddels weet wie er in de kopgroep zitten en waar je op kan bouwen als het gaat om de samenwerking binnen de groep. Tot Stavoren worden de lijnen uitgezet en de eerste krachtmetingen komen aan de orde waardoor binnen de groep zich natuurlijke clustertjes vormen meestal met petten en pakken van dezelfde kleur. Na Stavoren waar het tempo iets omlaag kan en er een gewenste rust in de kopgroep ontstaat is er wat meer tijd voor onderlinge gesprekken.
Toch blijkt in het traject Hindelopen/ Workum dat er enkele kleine en grotere scheurtjes in het ijs komen. Nog voor Bolsward wordt je door een van je eigen ploeggenoten in een scherpe bocht bijna in een wak gereden en ga je stevig onderuit. Er wordt zogezegd aan je leiderschap getwijfeld waarbij je het gevoel krijg dat er aan je stoelpoten wordt gezaagd. Dit terwijl je je werk in de kopgroep naar eigen dunken goed uitvoert. Gelukkig krijg je hulp van de andere kleur petten en pakken in de groep.Maar inmiddels is de zwakke wind die je tot nu in de rug hebt gehad aangewakkerd tot een straffe zijwind waardoor je af en toe struikelend en zelfs vallend in de ontstane scheuren in het ijs krampachtig maar vastberaden stand houd. Er ontstaat zelfs onenigheid tussen de verschillende teams van kleuren petten en pakken in de groep en je eigen team lijkt van zin je los te rijden.
Inmiddels aangekomen in Bolsward waar je in de ontstane commotie over totaal andere zaken het gesprek gaande wil houden blijkt dat niet iedereen goed naar je luistert. En waar je dacht de zaakjes op orde te hebben bleek er weinig of geen draagvlak te zijn voor de ideeën waarvan je dacht dat die eigenlijk best goed waren.De stemming in de groep daalde naar een dieptepunt en richting Harlingen werd er niet zoveel gecommuniceerd, terwijl je de gedachten de vrije loop liet en je je afvroeg wat er aan die voorstellen mankeerde, zo verkeerd was het toch niet?
In Harlingen toch eerst maar een bak koffie en een warm broodje want de vermoeidheid sloeg toe en in ieder geval wilde je de eindstreep hoe dan ook halen.
Bij Franeker wist je het; volharden in je voornemens en desnoods je eigen team trotseren, punt uit.
Je ploegmaten keken dit hoofdschuddend aan en begrepen al snel dat je standvastigheid en blik vooruit, in zou houden dat zij je in ieder geval niet los konden rijden.
Op naar Dokkum, tijd om te relativeren wind tegen maar in een goede waaier met snelle aflossingen kwam er toch weer een eenheid in de groep. Ook de verschillende petten en pakken kwamen weer tot een soort compromis en er werd weer voorzichtig gelachen toen Dokkum in zicht kwam. Bij het keerpunt weer richting Leeuwarden werd duidelijk dat er slechts een winnaar kon zijn en ieder zou niet teveel energie verspelen om in ieder geval op de Bonkevaart nog eenmaal aan te zetten. Jan, je wist dat het in ieder geval je laatste arbeidzame klus zou zijn in deze tak van sport. Het waren 8 bewogen maar mooie jaren en je wilde wél met een hoofdprijs eindigen.
Dat zou mooi zijn, maar in je eigen team zaten wat jongere krachtpatsers. En ook bij de andere kleur petten en pakken waren er die voor de hoofdprijs gingen.En wat je ook probeerde in de laatste kilometer en eindsprint, je moest de eer laten.
Wel waren er bloemen en het verdiende kruisje en met de wetenschap dat je door standvastigheid en geloof in eigen kunnen toch de eindstreep hebt gehaald. Op een verdienstelijke plek bij de eersten en de waardering die er toch is gekomen van je eigen ploegmaten en zeker ook bij de andere kleur petten en pakken.Beste Jan, het zal hier en daar wat cryptisch zijn geweest maar mede door je standvastigheid, en soms zelfs een portie gezonde koppigheid, heb je in ieder geval waardering afgedwongen.  Schaatskenners die de Tocht der Tochten in het verleden hebben gevolgd zullen je herkennen in een van die helden die meerdere keren de tocht tot een goed einde heeft gebracht.Namens de fractie BPP  dank voor je deskundigheid, op name financiën. en we wensen je met je gezin nog een bijzonder goede tijd en hopen je nog regelmatig terug te zien in dit huis.Namens fractie BPP.