Beemster Polder Partij
Een dijk van een partij!

 

Verkiezingskrant '18

Archief

 
Eens een Beemsterling, altijd een Beemsterling
'Dichter aan de Neckerweg' door oud Beemsterling Arnold Karskens

Middenbeemster, 8 september 2011

In Dagblad 'De Pers', dat gratis op stations verkrijgbaar is, verscheen op 8 augustus 2011 een artikel van oud-Beemsterling Arnold Karskens. De jongen, die aan de Neckerweg in de Beemster opgroeide, heeft het tot een bekend oorlogsverslaggever gebracht. In de afgelopen maanden tijdens
de strijd in Lybië was hij veel op TV om er over te vertellen. Beemster is daarom een beetje trots op deze Beemsterling, die -op te maken uit zijn artikel- zijn geboortplek nog lang niet vergeten is. Misschien bezoekt hij in het buitenland zo af en toe wel de Beemster Bengel. Natuurlijk heeft niet iedereen op 8 augustus de trein gepakt en het artikel kunnen lezen, maar Nico de Lange stuurde het aan de redactie van deze site toe met het verzoek dit te publiceren. Hierbij dus.

Arnolds geboortewegArnold Karskens:

..."Iedere winter de geur van koeienmest en kuilgras. En toch trots zeggen dat je bent geboren en opgegroeid op het mooiste plekje van de wereld. Dat kan alleen de Beemster zijn.

Waar begint een sentimental journey in je oude geboorteplaats? De ouders zijn overleden, de rest van de familie uitgewaaierd.

 


Buurjongen Piet Velzeboer Piet Scheringa
Eerst maar op bezoek bij buurman Piet Scheringa (88) die met vrouw Sjaan (76) in het bejaardencentrum woont. We drinken koffie, want de afspraak is om tien uur. Sneldichten op burenavonden was de hobby van ‘Buur Piet’.
‘Drink de melk zo van de koe, en je gaat een lang leven toe.’ In zijn geval klopt dat inderdaad. Mijn buurman is dan ook een groot pleitbezorger voor de boerenstand: ‘Het koeienvocht is het gezondste wat bestaat en wordt veel te weinig gedronken.‘Vanuit zijn aanleunwoning kijken we op mijn geboorteplek, de Neckerweg, waar zes boerderijen een kleine gemeenschap vormen. Mijn boerderij is al lang geleden verkocht, boer wilde ik niet worden. Buurman Piet droeg de boerderij over aan zijn zoon Jan-Piet. ‘ Hij heeft al jaren eersteklas melk.’ Trouwens, wat doet de melk? Buurman: ‘Die doet het goed. Tegen de 40 cent per kilo.’‘Het is minder geweest’, zeg ik met de kennis en interesse die je als boerenzoon nooit verliest.

buurman Scheringa met vrouw SjaanPiet Velzeboer
Dan door naar mijn buurjongen Piet Velzeboer, inmiddels 54 jaar. In de woonkeuken, die uitkijkt op twee enorme treurwilgen, praten we over de schaalvergroting van de boerderijen. ‘Sommigen hebben een melkrobot waarbij het koeien melken 24 uur per dag doorgaat. Als er een probleem is word je gebeld op je gsm.’ Van de zes melkhouderijen aan de Neckerweg (tussen de Rijper- en Volgerweg) zijn er nog drie over. Mijn huis werd een woonboerderij. Die van Buur Belkom een zorgboerderij.

Joop Köhne
Buurjongen Joop Köhne van het prachtige ‘Deutzen Hofje’ verhuurt tegenwoordig campers en is lid van Provinciale Staten. Of Piet het volhoudt weet hij niet, zegt hij tijdens het koeien melken. 25 stuks melkvee lijkt veel maar sommigen hebben er 150 rondlopen. En vaak tegen enorme investeringen. ‘Ik moet het huis bij het schuurtje laten’, zegt Piet beeldend als we de koeien weer de wei insturen. Hij is een romanticus. Zijn koeien dragen nog horens. Elders, in de megastallen, worden die afgezaagd zodat ze elkaar niet kunnen verwonden. Voor extra inkomen verricht Piet met zijn 75 pk tractor in de vrije uren loonwerk.

Beemster Kermis
De blauwe overall wisselt voor een spijkerbroek. We gaan naar de kermis, het jaarlijkse hengstenbal in de laatste week van juli. In Midden-Beemster, waar de Rijperweg en de Middenweg elkaar kruisen, staat vandaag keiwerpen op het feestprogramma. Het verenigingsleven bloeit. 160 teams wilden meedoen, terwijl maar plaats is voor 120 teams. Uitgelotenen beginnen elders een eigen wedstrijd.
Met een kei in de hand bewierookt burgemeester CDA’ er Harry Brinkman de gemeente. ‘Agrarische producten als knoflook en fruit krijgen met de naam Beemster een kwaliteitsstempel.’ En natuurlijk is er de karakteristieke kaas die wordt geëxporteerd naar alle delen van de wereld. Bedrijven vestigen zich hier dan ook graag. Er zit zelfs een IT-bedrijf in een stolpboerderij. Maar de Beemster is waarschijnlijk de enige gemeente in Nederland die geen investeerders zoekt. ‘Het is mooi zo.’
Zijn naamgenoot Hero Brinkman, Tweede Kamerlid voor de PVV, schuift voorbij. Ook hij klinkt als recente nieuwkomer lyrisch: ‘Ik ga hier nooit meer weg.’

Beemster Polder Partij
De wind beroert zachtjes de rijen populieren langs de kaarsrechte wegen. Majestueuze wolken drijven voorbij. Op de kermis stroomt het bier. Aangeschoten vallen oude vriendinnetjes mij om de nek, of draaien zich snel om.

Nico de Lange, getrouwd met een buurmeisje en fractievoorzitter van de grootste partij, de Beemster Polder Partij, benadrukt met een glas in de hand: ‘De lokale belangen overstijgen hier nog de wereldproblemen.’ Opslurping dreigt vanuit de groeigemeente Purmerend. Maar de Beemster moet zelfstandig blijven. ‘Identiteit is zo belangrijk hier.’ Trouwens, heb ik plannen om terug te keren op het oude nest? Iedereen wil in deze groene long wonen, dus het is dringen. Maar omdat mijn vader ooit medeoprichter was van zijn Polderpartij heb ik een streepje voor. ‘Je hoeft me alleen te bellen.’ Eens een Beemsterling, altijd een Beemsterling.

De Beemster
Karpers langer dan je onderarm
Waar: De Beemster. Droogmakerij sinds 1612.
Aantal inwoners: Zo’n 8.600, verspreid over 7.000 hectare grond.
Wat te doen: Fietsen langs de vele stolpboerderijen en forten. Vissen in de ringvaart en sloten: Karpers langer dan je onderarm, dikker dan je dij.
Eten: De lokale lekkernij is uiteraard de Beemsterkaas. Direct te koop bij de CONO-fabriek aan de Rijperweg 20. Verder aardappelen en fruit direct van de teler.
Drinken: Melk zoveel u lust. En bier tijdens de kermisweek.
Zien: Museum Betje Wolff aan de Middenweg 178. Interieur van een oude domineeswoning. Deel van de restauratie door mijn vader verricht.
Feest dat u niet mag missen: 400 jaar Beemster, 26 augustus – 2 september 2012.

Werelderfgoed
Sommigen hebben het erg goed met hun geboortegrond getroffen. Ik ben er één van. Want niet alleen prijkt de droogmakerij Beemster sinds 1999 op de Unesco-Werelderfgoedlijst. Fort Neckerweg, dat deel uitmaakt van de 19e-eeuwse verdedigingslinie ‘Stelling van Amsterdam’, staat sinds 1996 eveneens op de erelijst. Als je wieg staat te midden van twee wereldberoemde cultuurdragers, heeft dat zo zijn invloed, dunkt mij.
Vanaf het achtererf van onze boerderij (mijn vader was veehouder en later antiekrestaurateur) keek ik uit op een gigantisch vlak grasland én op het huis met daarin de werkkamer van de beroemdste Nederlandse schrijfster uit de achttiende eeuw, Betje Wolff.
Ik groeide op in de geur van bolknakken, koeienstront (dat ik niet vond stinken) en kuilgras (dat ruikt als nat wasgoed). Terwijl ik met de hand koeien molk, schapen telde, kippen voerde en iedere dag twaalf kilometer door weer en wind naar school fietste, zat mijn toekomst als succesvol non-fictieschrijver genageld.

Vondel
De Beemster is een groot gedicht, wist ook Prins der dichters Joost van den Vondel toen hij schreef:

‘De wintvorst, om den rouw van Hollants Maaght te paeien,
Vermits, door storm op storm, zy schade en inbreuk leê
Schoot molenwiecken aan, en maalde, na lang draeien,
Den Beemster tot een beemt, en losde ‘t meir in zee.’

En dat oorlogsverslaggeving en Beemster goed samen gaan wist Vondel ook.

‘Hier lacht de goude tijt, in lieve lustpriëelen,
Die voor geen oorloogh schrickt, noch kiel op klippen stuurt.’

Reactie van Jaap Jansen op 11 aug 2011 17:20
Elke keer als ik Arnold Karskens op TV zie, denk ik met genoegen terug aan de tijd dat hij leerling was aan de mavo in Middenbeemster. Daar trachtte ik hem natuurkunde bij te brengen, hetgeen echter niet erg lukte, daar hij mijn lessen verre van interessant vond. Dat was te verklaren, maar dat doe ik nog wel eens als ik Arnold op een of andere manier nog eens ontmoet. Het leuke vind ik echter wel, dat hij en vele anderen met hem, ondanks of juist dankzij onze mavo zo goed terecht is gekomen! Ik hoop dat De Pers dit stukje aan Arnold wil doorgeven. Goed stuk trouwens, die reportage over Middenbeemster.
Jaap Jansen leraar omstreeks 1970.

Reactie van Erny van de Kleut
Hierbij aan het verzoek van Nico voldaan, een beetje aangevuld met (eigen) foto's. Mocht Arnold in oorlogsgebieden dit artikel ook onder ogen krijgen, dan doe ik hem hierbij mijn hartelijke groeten. Als pas aangestelde correspondente voor de Beemster bij de toenmalige Nieuwe Noord-Hollandsche Courant (omstreeks 1985) heb ik hem eens mogen interviewen in Café de Bakker, thans het Beemster Spijs- en Pannenkoekenhuis. Mocht hij weer eens in de Beemster komen, dan zou ik hem ook graag nog eens een keer willen ontmoeten.

Omhoog